دهنده ظاهر مىگردد . بلندى گياه تا يك متر مىرسد . برگها و ساقهء آن پوشيده از كرك و تار مىباشد ، برگها با بريدگى عميق و دندانه دارند ، شكل كلى آنها مثلثى است كه قاعدهء آنها طرف ساقه و رأس آن به طرف خارج است . ميوهء آن شبيه ميوهء خشخاش معمولى ولى كوچكتر از آن به ابعاد 2 * 1 سانتىمتر است . تخم آنكه در داخل ميوه قرار دارد به تعداد زياد و سياه‌رنگ است . اين گياه چند گونه دارد و به‌طور كلى معمولا در زمين‌هاى آهكى و مزارع غلات و نقاط سايه‌دار و قسمت‌هاى روشن و كم‌درخت جنگلها مىرويد . در اروپا و آسيا و ساير مناطق معتدله نيمكرهء شمالى ، در هند و كشمير نيز انتشار دارد ، در ايران در مناطق سرحدى با عراق در درهء بازوفت ، در تبريز و كرمان ، در خوزستان بين شوش و دهلران و بين هفت‌تپه و اهواز و بعضى مناطق ديگر ديده شده است . گل شقايق سرخ طبيعت آن : گرم و خشك است . تركيب شيميايى : لعاب - صمغ - قند - روئدين . خواص درمانى : 1 - اگر خورده شود . سينه را نرم مىكند و سرفه را تسكين مىدهد ، يرقان را درمان مىكند . 2 - يك‌صد گرم از آن را در يك و نيم ليتر آب جوش بريزيد و در كنار آتش ملايم شش ساعت دم كنيد بعد آب آن را صاف كرده و يك كيلوگرم شكر در آن حل كنيد . براى رفع بيخوابى شبها در موقع خواب يك فنجان بنوشيد . 3 - تعدادى گل شقايق را در آب جوش بريزيد تا بخيسد بعد آنها را روى صورت پهن كنيد و پس از پنج دقيقه صورت را بشوييد . خشكى پوست را بر طرف و صورت را نرم و لطيف مىكند .